เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 314 อสนีภัยบินขึ้นสวรรค์ การพบพานสัตว์ยักษ์อวกาศครั้งแรก
นี่คือสิ่งที่สมควรได้รับ พวกเขา... สมควรที่จะถูกจารึกไว้ในความทรงจำของทุกคนในโลกเป่ยหลี
โลกเบื้องบน ณ ดินแดนดาวที่พังทลายแห่งหนึ่ง
ชายหนุ่มในชุดเกราะ คิ้วดุจภาพวาด ดวงตาดั่งดวงดาว สายตาทอดมองสรรพสัตว์ด้วยความหยิ่งยโส
ใบหน้าที่ราวกับเทพเจ้านั้นไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ เย็นชาดุจดั่งอสูรจากนรก ร่างกายแผ่ซ่านไปด้วยจิตสังหารที่ทำให้ผู้คนหนาวเหน็บไปถึงกระดูก
“ถูกทำลายแล้วงั้นหรือ?”
“ช่างเถอะ ทุกสิ่งย่อมขึ้นอยู่กับวาสนาของพวกเจ้าเอง!”
ก่อนหน้านี้ที่เขาผนึกโลกเป่ยหลีเอาไว้เป็นเพียงการลงมือแบบผ่านๆ เพราะเขาสัมผัสได้ถึงลางบอกเหตุการบุกรุกของมารนอกมิติ
การผนึกนั้นไม่ได้มีไว้เพื่อขัดขวางไม่ให้สิ่งมีชีวิตในโลกนั้นก้าวหน้าขึ้นไป แต่ทำไปเพื่อปกป้อง