เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 285 สาวใช้สองคนของเซวียนหยวนเสวียนเว่ย
หลินปู้ฝานไม่ตอบรับหรือปฏิเสธคำพูดของเซวียนหยวนเสวียนจือ นางไม่ได้โง่เขลาถึงขั้นเชื่อจนหมดใจ แต่ก็ไม่ได้ไม่เชื่อเสียทีเดียว
ระหว่างคิ้วของเขาปราศจากซึ่งกลิ่นอายชั่วร้ายแม้แต่น้อย ดูราวกับเป็นวิญญูชนผู้ทรงธรรม ทว่าเขากลับมีบรรพชนที่โง่เขลาเบาปัญญาเสียนี่!
“หากข้าคลายผนึกออกได้ คนแรกที่ข้าจะฆ่าก็คือเจ้า!”
เซวียนหยวนเสวียนจือแย้มยิ้ม รอยยิ้มนั้นงดงามราวกับแสงแดดอันแสนเกียจคร้านในยามบ่าย เพียงแต่เขาไม่ค่อยได้ทำสีหน้าเช่นนี้บ่อยนัก
จึงทำให้โครงหน้าดูแข็งทื่อไปบ้าง
“เจ้าไม่ทำเช่นนั้นหรอก แม้ว่าข้ากับแม่นางหลินจะเพิ่งเคยพบกันเป็นครั้งที่สอง แต่ข้าก็รู้ดีว่าเจ้าเป็นคนที่มีบุญคุณต้องทดแทน มีแค้นต้องชำระ”
หลินปู้ฝานหลับตาลง แล้วเชื่อมต่อกับพลังภายในร่างกายของตนเองต่อไป
หากขาดการติดต่อกับนางเป็นระยะเวลานาน พวกฝูเซียนย่อมต้องบีบป้ายหยกให้แตกละเอียดเพื่อติดต่อไปหาอาจงอย่างแน่นอน