เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 282 กลับมา
คำกล่าวของฝูเซียนนั้นมิได้ต่างอะไรกับสายฟ้าฟาดในวันฟ้าใส ทำเอาหลินปู้ฝานถึงกับหนังศีรษะชาหนึบ
ในชั่วพริบตานั้น นางถึงกับจินตนาการถึงวิธีการหาทรัพยากรแบบมืดมนและบิดเบี้ยวต่างๆ นานาไปจนหมดสิ้น
“เอ่อ... ไขหยกอินเร้นลับเหลือเพียงแค่นี้แล้ว ผู้อาวุโสฟีนิกซ์น้ำแข็งคงจะไม่โกรธกระมัง?”
สิ้นเสียงคำกล่าว ม้วนไผ่สีฟ้าก็ปลดปล่อยพลังงานสายหนึ่งออกมา ดูดซับไขหยกที่เหลืออยู่ในมือของนางไปจนหมดสิ้นทันที
หลินปู้ฝาน “...” เหนื่อยแล้ว ทำลายให้สิ้นซากไปเสียเถอะ!
นางก็คิดไว้อยู่ว่าตนเองอาจจะเผาผลาญมากไปเสียหน่อย แต่ไม่นึกเลยว่าจะมากถึงเพียงนี้ แม้แต่เศษเสี้ยวก็ยังไม่เหลือ!
ดวงจิตแท้จริงฟีนิกซ์น้ำแข็งยังคงยืนอยู่เบื้องหน้าร่างเทวะของหงส์สา จ้องมองก้อนแสงที่ขดตัวอยู่ตรงกลางอย่างไม่วางตา
เมื่อเห็นหลินปู้ฝานเดินเข้ามาก็มิได้รู้สึกประหลาดใจนัก
“ถือว่าไม่เลวเลย ทะลุขั้นขึ้นมาได้ระดับย่อยระดับหนึ่ง ก็นับว่าหาได้ยากยิ่งแล้ว”