เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 267 พบสามเณรจื้อไจ้อีกครั้ง
อาณาเขตของทะเลใต้นั้นกว้างใหญ่ไพศาลนัก เกาะชางหลางเองก็ไม่สามารถควบคุมดูแลได้ทุกซอกทุกมุมตลอดเวลา ดังนั้นทั้งสองจึงจากไปได้อย่างราบรื่น
การเดินทางกลับสู่ดินแดนหลงทาง ใช้เวลาไปครึ่งเดือน
"กลับมาแล้วก็เข้ามาเถิด"
เสียงของนักพรตจันทร์สว่างดังก้องออกมาจากในหุบเขา
หลินปู้ฝานเกิดภาพลวงตาขึ้นมา ราวกับว่าเบื้องล่างฝ่าเท้าไม่ใช่ผืนแผ่นดิน แต่เป็นศัสตราเทพระดับสุดยอดบางอย่างที่พร้อมจะทะลวงผืนดินออกมาได้ทุกเมื่อ
หุบเขาดาวจันทร์เป็นเพียงหุบเขาแห่งหนึ่งจริงๆ แม้กระทั่งกระท่อมไม้ซอมซ่อสักหลังก็ยังไม่มี
"ไม่เลว ก้าวหน้าขึ้นมาก ดูท่าการเดินทางไปทะเลใต้ครั้งนี้คงไม่สูญเปล่า"
เมื่อเห็นว่าหนึ่งคนหนึ่งอสูรมีกลิ่นอายที่แข็งแกร่งขึ้น ความเย็นชาบนใบหน้าอันงดงามหาใดเปรียบของนักพรตจันทร์สว่างก็ลดลงไปส่วนหนึ่ง