กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 264 พบพานเพียงครั้งพลาดรักชั่วนิรันดร์
ชิงวานนั่งอยู่ใต้ต้นไม้ แสงแดดที่ส่องลอดใบไม้ลงมากระทบกระโปรงที่พลิ้วไหว ใบหน้างดงามไร้ที่ติของนางดูซูบซีดไปเล็กน้อย ขอบตาแดงระเรื่อ
“ทำไมท่านต้องหลอกข้าด้วย?”
เมื่อหลินปู้ฝานได้ยินน้ำเสียงที่เจือเสียงสะอื้นนี้ หัวใจของนางก็หดเกร็งวูบ
รู้สึกผิด ไม่สงสาร หรือทรมานใจกันแน่?
นางเองก็บอกไม่ถูก เพียงแต่รู้สึกว่าไม่ว่าตัวเองจะทำอย่างไรก็ผิดไปหมด
“ขอโทษที ข้าไม่ได้ตั้งใจจะปิดบัง ตอนที่ข้าอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ม่วงรุ่ง ข้านึกว่าได้ฆ่ามู่ซือชิงและอัจฉริยะของเกาะชางหลางอีกคนไปแล้ว”
“ต่อมาข้าถูกส่งตัวมาที่ทะเลใต้ เพื่อลดความยุ่งยาก ข้าจึงต้องเปลี่ยนรูปลักษณ์และกลิ่นอายอย่างสิ้นเชิง”