เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 228 ถูกลอบโจมตี
หลังจากที่หลินปู้ฝานถูกนักพรตจันทร์สว่างพาตัวไปหลอมกระบี่วิญญาณประจำตัวใหม่ เย่สวียนเจี้ยนและคณะก็ออกเดินทางกลับสู่ราชวงศ์ต้ากาน
จินหยวนเป่ายืนอยู่บนเรือรบ มองย้อนกลับไปยังเมืองหลวงที่ยิ่งใหญ่อลังการ แล้วทอดถอนใจว่า “แม้เมืองหลวงจะดี แต่กลับไม่มีความรู้สึกผูกพัน
ไท่เสวียนแม้จะอ่อนแอ แต่ก็คือบ้าน”
คำพูดนี้ยังได้รับการยอมรับจากศิษย์คนอื่นๆ อีกด้วย ที่เรียกกันว่ารังทองรังเงิน ก็ยังมิสู้รังสุนัขของตนเอง
แม้ในเมืองหลวงจะกว้างใหญ่และเจริญรุ่งเรืองมาก แต่ผู้คนที่อาศัยอยู่ในนั้นก็ต้องระมัดระวังตัว เกรงว่าหากไม่ระวังอาจจะไปล่วงเกินบุคคลสำคัญเข้า
“เมื่อกลับไปแล้วก็จงบำเพ็ญเพียรให้ดี ศิษย์รุ่นของพวกเจ้า จะต้องก้าวเดินไปได้ไกลกว่าพวกตาเฒ่าอย่างพวกข้าอย่างแน่นอน”