ตอนที่ 82 มีวาสนาย่อมได้พบกันใหม่

ตอนที่ 82 มีวาสนาย่อมได้พบกันใหม่

"นักพรตผู้นี้ต้องไปแล้ว"

"เจ้ายัยหนู..."

"ขอให้เจ้าโชคดี!"

นักพรตเสี่ยวเหยาโบกมืออย่างสง่างาม ร่างที่โปร่งแสงอยู่แล้วกลายเป็นจุดวิญญาณสลายไป

หลินปู้ฝานเศร้าโศกยิ่งนัก "ผู้อาวุโส เดินทางปลอดภัยนะเจ้าคะ และขอให้ท่านได้ไปเกิดในภพภูมิที่ดีด้วย"

ใบหน้าที่แสร้งทำเป็นเคร่งขรึมของนักพรตเสี่ยวเหยาพังทลายลงในพริบตา เขาร้องตะโกนสุดเสียง

"เดินทางปลอดภัยอันใดกัน นักพรตผู้นี้เพียงแค่กลับคืนต่างหาก"

"กลับคืนน่ะ เจ้าเข้าใจหรือไม่?"

"เจ้าพยายามเข้าล่ะ มีวาสนาย่อมได้พบกันใหม่..."