ตอนที่ 80 เบิกเนตรดวงตาศักดิ์สิทธิ์ม่วง

ตอนที่ 80 เบิกเนตรดวงตาศักดิ์สิทธิ์ม่วง

นางมักจะรู้สึกว่าการทดสอบนั้นลวกๆ นางสงสัยอย่างหนักว่าการที่หลายปีมานี้ไม่มีผู้ใดผ่านเลยนั้น เป็นเพราะที่นี่ห่างไกลเกินไปต่างหาก

สำนักไท่เสวียนหลายสิบหรือหลายร้อยปีถึงจะส่งศิษย์เข้ามาสักรุ่น แล้วจะมีสักกี่คนที่สามารถหาสถานที่แห่งนี้พบเล่า?

"ความหมายของท่านคือมรดกนี้ตกเป็นของข้างั้นหรือ แล้วข้าต้องกราบเป็นศิษย์หรือไม่?"

หลินปู้ฝานไม่อยากกราบเป็นศิษย์เท่าใดนัก นักพรตเสี่ยวเหยากับเซียนจุนอวี้เหิงนั้นแตกต่างกันเกินไป นางรู้สึกพึ่งพาไม่ได้เลย

"ไม่ต้องกราบอาจารย์หรอก ข้ายุ่งมาก ไม่มีเวลามาสอนเจ้า"

"เพียงแต่เจ้านังหนูหน้าตาถูกชะตาข้าดี ประกอบกับข้าเองก็ไม่อยากรออีกต่อไปแล้ว"

"ดังนั้นอย่าสงสัยไปเลย เป็นเจ้านั่นแหละ"