ตอนที่ 72 เข้าสู่ซากดาว

ตอนที่ 72 เข้าสู่ซากดาว

"มรรคที่เอื้อนเอ่ยได้ ไม่ใช่มรรคที่จีรัง นามที่เรียกขานได้ ไม่ใช่นามที่จีรัง"

"ไร้นาม คือจุดกำเนิดของฟ้าดิน มีนาม คือมารดาของสรรพสิ่ง"

"ดังนั้น ไร้ความปรารถนาเสมอ จึงจะมองเห็นความเร้นลับของมัน มีความปรารถนาเสมอ จึงจะมองเห็นรูปลักษณ์ของมัน

ทั้งสองสิ่งนี้มีจุดกำเนิดเดียวกันแต่ต่างชื่อเรียก เรียกขานร่วมกันว่าความเร้นลับ เร้นลับแล้วเร้นลับอีก เป็นประตูแห่งสรรพสิ่งอันเร้นลับ..."

ไม่ว่าจะอ่านพระสูตรเต้าเต๋อเมื่อใด ในใจของหลินปู้ฝานก็มักจะถูกทำให้สั่นสะเทือนด้วยสภาวะจิตอันเหนือโลกของเหล่านักปราชญ์ในอดีตอยู่เสมอ

ช่วงนี้นางชื่นชอบพระสูตรอย่างเช่นพระสูตรข้ามพ้น พระสูตรไท่ผิง เป็นพิเศษ แม้ว่าจะไม่สามารถเพิ่มพูนความแข็งแกร่งได้

แต่กลับทำให้สภาวะจิตของนางสงบลงอย่างประหลาด

"อาจงพูดถูกแล้ว การบำเพ็ญไม่ได้มีแต่การต่อสู้ฆ่าฟันเท่านั้น ความเรียบง่ายธรรมดาต่างหากจึงจะเป็นเรื่องปกติ"