กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 67 เจ้าดูให้ดี ข้าจะออกกระบี่เพียงครั้งเดียว
ชั่วขณะนั้น กลุ่มนักบำเพ็ญหญิงในลานต่างพากันส่งเสียงพูดคุยวิพากษ์วิจารณ์กันไม่หยุด
พวกเธอคาดไม่ถึงเช่นกันว่าบนโลกนี้จะมีสตรีที่เติบโตมามีรูปลักษณ์เช่นนี้ การใช้คำว่าความงามมาบรรยายตัวเธอนั้นช่างเบาบางเกินไป
ใบหน้าที่เยือกเย็นห่างเหินและไม่อาจแยกแยะเพศได้อย่างชัดเจน เพียงแค่ยืนนิ่งสงบอยู่ตรงนั้น ก็ราวกับจะช่วงชิงเอาสีสันทั้งหมดไปเสียสิ้น
เมื่อนำมาเปรียบเทียบกันแล้ว บุคลิกของเซียวอู๋ฮั่นก็เรียกได้เพียงว่าต่ำทราม ก่อนหน้านี้พวกเธอมองข้ามคนเช่นนี้ไปได้อย่างไร?
เหล่านักบำเพ็ญหญิงเริ่มเกิดความสงสัยในตนเอง จึงรีบหันไปมองเด็กสาวชุดเขียวเพื่อพักสายตา
หลินปู้ฝานเอ่ยเสียงเรียบ “สำนักไม่ได้มีกฎเกณฑ์ห้ามไม่ให้ศิษย์ท้าประลองข้ามระดับ”
“เพราะฉะนั้น...ศิษย์พี่ชายเซียว โปรดชี้แนะด้วย!”