เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 59 ฝูงสัตว์อสูรถอยร่น ทั้งสองกลับสำนัก
เมื่อกลับมาถึงเมืองฝูเยวี่ย ฝูงสัตว์อสูรก็สิ้นสุดลงแล้ว
เมื่อเห็นว่าเมืองโบราณอันเก่าแก่แห่งนี้ยังคงอยู่ ไม่ได้กลายเป็นซากปรักหักพัง ทั้งสองก็วางใจลง
"ดูเหมือนว่าสำนักจะสามารถต้านทานฝูงสัตว์อสูรครั้งนี้ไว้ได้ เพียงแต่ไม่รู้ว่าสูญเสียไปเท่าใด?"
เย่สวียนเจี้ยนเติบโตมาในสำนักไท่เสวียนตั้งแต่ยังเด็ก จึงมีความผูกพันต่อสำนักอย่างลึกซึ้ง
เมื่อนึกถึงว่าชีวิตอันสดใสเหล่านั้นอาจต้องมาฝังกระดูกอยู่ที่นี่ เขาก็รู้สึกละอายใจ หากตนเองทะลวงขั้นได้เร็วกว่านี้ก็คงจะดี
ในทางกลับกัน หลินปู้ฝานดูจะเย็นชากว่ามาก นางสนใจเพียงความเป็นตายของคนในยอดเขากระบี่เท่านั้น
ฝูงสัตว์อสูรเพิ่งจะสิ้นสุดลง ภายในเมืองฝูเยวี่ยว่างเปล่ามาก นอกจากศิษย์ที่คอยเฝ้าระวังอยู่เพียงเล็กน้อย ก็แทบจะไม่เห็นเงาของผู้ใดเลย
"เกรงว่าหลังจากผ่านเหตุการณ์นี้ไป เมืองแห่งนี้คงต้องใช้เวลาหลายสิบปีกว่าจะฟื้นฟูความมีชีวิตชีวากลับคืนมาได้"