เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 57 วาสนาของทั้งสอง
"ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านลงมือขุดเถิด!"
ที่แห่งนี้นอกจากกระดูกขาวโพลนหนาทึบชั้นหนึ่งแล้ว ก็มีเพียงหน้าผาสีน้ำตาลเข้มเท่านั้น
เย่สวียนเจี้ยนคิดเพียงว่าหลินปู้ฝานคงจะเหน็ดเหนื่อยแล้ว จึงคิดไม่ถึงว่านางกลัวโชคร้ายของตนเอง
"เช่นนั้นเจ้าไปพักผ่อนอยู่ด้านข้างก่อน ตรงนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ข้าเอง"
ย่อมไม่จำเป็นต้องลงมือขุดอย่างตรงไปตรงมา กระบี่แล้วกระบี่เล่าฟาดฟันลงบนพื้นดิน ไม่นานเบื้องหน้าก็เต็มไปด้วยร่องรอยแตกหัก
ครึ่งชั่วยามให้หลัง พื้นดินก็ปรากฏหลุมลึกขนาดหลายสิบเมตร ภายในนั้นมีลำแสงสีขาวเปล่งประกายพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
ทั้งสองกระโดดลงไปในหลุม พบว่าใจกลางแสงสว่างนั้นคือศิลาจารึกโบราณ ด้านบนสลักอักขระลึกลับอันหนาแน่น
และเหนือศิลาจารึกยังมีม้วนไผ่ลอยล่องอยู่ ทว่าบนม้วนไผ่กลับว่างเปล่าไม่มีสิ่งใดเลย
"นี่คือสิ่งใดกัน?" เย่สวียนเจี้ยนไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะเป็นของสองสิ่งนี้ที่อยู่เบื้องหลังความวุ่นวาย