เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 54 บาดเจ็บหนัก แก่นทองคำระดับเหนือขีดระเบิดพลัง
ในที่สุดนกผลึกน้ำแข็งก็สามารถหนีรอดจากการตามล่าของหลินปู้ฝานได้ โดยแลกกับปีกหนึ่งข้าง
"ถือว่าเจ้าหนีได้เร็ว ครั้งหน้าหากเจอกันอีก เจ้าคงไม่มีโชคดีเช่นนี้แน่"
ท้ายที่สุดแล้วในเรื่องความเร็ว นางกับอสูรสัตว์ขั้นห้ายังมีความห่างชั้นกันอยู่มาก ทำได้เพียงมองดูนกผลึกน้ำแข็งบินหนีไปอย่างทุลักทุเล
แต่ปีกสีฟ้าน้ำแข็งขนาดใหญ่นั่น ก็เพียงพอที่จะทำให้เจ้านกโง่ตัวนี้จดจำไปตลอดชีวิต
หลินปู้ฝานไม่กล้าหยุดพักที่ทุ่งหญ้าเทียนหม่านานนัก มิฉะนั้นหากเผชิญหน้ากับราชาอสูร นางคงจบเห่แน่
นางทุ่มเทให้กับการต่อสู้มากเกินไป จนไม่ทันสังเกตเห็นว่าเหนือศีรษะของนางมีพระจันทร์เสี้ยวสีม่วงอ่อนค่อยๆ ลอยเด่นขึ้นมา
"ที่นี่...เมื่อครู่ข้าเหมือนจะเคยมาแล้วนี่?"
รอบด้านมีแต่ความรกร้างว่างเปล่า หลินปู้ฝานก็เริ่มไม่แน่ใจนัก
แต่นางรู้สึกว่าด้วยความสามารถในการจดจำทิศทางของนาง นางไม่น่าจะหลงทางได้ แล้วทำไมนางถึงเดินวนกลับมาที่เดิมล่ะ?