กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 34 ซูโหรวจส่งโอสถ ทั้งสองพบหน้าครั้งแรก
เจียงซ่างเจินอ้างกฎของสำนัก ผู้อาวุโสใหญ่ก็ใช้กฎของสำนักสวนกลับเช่นกัน
คราวนี้แม้แต่ประมุขยอดเขาหลอมร้อยและประมุขยอดเขาโอสถก็ยังช่วยพูดให้ยอดเขากระบี่ไม่ได้ เพราะมีกฎเช่นนี้อยู่จริงๆ
เมื่อเรื่องดำเนินมาถึงจุดนี้ เย่หว่านหนิงก็รู้ว่านี่คือโอกาสสุดท้ายของยอดเขากระบี่แล้ว
นางยิ้มอย่างขมขื่น ก่อนจะสบตากับบรรดาผู้อาวุโสและประมุขนิกาย
“ในเมื่อกฎของสำนักเป็นเช่นนี้ หว่านหนิงก็ยินดีที่จะปฏิบัติตาม”
“หากการประลองในอีกสองปีข้างหน้า ยอดเขากระบี่มีความแข็งแกร่งสู้ใครไม่ได้ ก็ปล่อยให้เป็นไปตามความปรารถนาของผู้อาวุโสใหญ่เถิด”
“เพียงแต่ก่อนหน้านั้น ยอดเขาหลักต้องรับปากว่าในช่วงเวลานี้จะไม่มาหาเรื่องยอดเขากระบี่ของข้าอีก”
ผู้อาวุโสใหญ่พยักหน้า เวลาสองปีเขายังรอไหว
การประชุมของสำนักในครั้งนี้ ทุกคนเลิกรากันไปอย่างไม่สบอารมณ์