เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 28 บึงน้ำแข็ง น้ำแข็งดำหมื่นปี
แม้จะตัดสินใจจากไปแล้ว ทว่าทั้งสี่กลับระมัดระวังตัวยิ่งกว่าเดิม อย่างไรเสียเถาไม้เขียวและสัตว์อสูรเกราะหนามก่อนหน้านี้ก็คือบทเรียนอันน่าสลดใจ
หากความแข็งแกร่งของทุกคนด้อยกว่านี้สักนิด เกรงว่าคงไม่อาจรอดชีวิตออกไปจากเทือกเขาเฮ่ยหยุนได้แล้ว
“พวกเจ้ามาดูนี่เร็ว ที่นี่มีบึงน้ำแข็งอยู่แห่งหนึ่ง” ซูโหรวจร้องอุทานเสียงดัง
หลินปู้ฝานรีบรุดเข้าไปตรวจดู เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายเย็นยะเยือก ประกายแห่งความปีติก็พาดผ่านดวงตาของนาง
ใครใช้นางมีรากวิญญาณน้ำแข็งพอดีเล่า จึงคุ้นเคยกับสิ่งของธาตุเย็นทั้งหมดโดยธรรมชาติ หากสามารถบำเพ็ญในบึงน้ำแข็งแห่งนี้ได้
ไม่แน่อาจทะลวงถึงระดับแก่นทองคำ
“ข้าตั้งใจจะฝึกบำเพ็ญที่นี่สักระยะหนึ่ง พวกเจ้าล่ะ?”
แท้จริงแล้วผู้บำเพ็ญยิ่งต้องแข่งกับเวลาและเห็นคุณค่าของเวลา ก้าวหนึ่งตามหลัง ทุกก้าวย่อมตามหลัง
ดังนั้นนางจึงไม่ได้หวังให้ทุกคนอยู่เป็นเพื่อนนางที่นี่