กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 15 ขออภัย เรื่องพรรค์นี้ข้าชำนาญกว่าพวกเจ้าเยอะ
"ข่าวสารที่สืบมาได้ล้วนไม่มีความสำคัญ ทว่าข้าสัมผัสได้ว่าคนที่มีระดับตบะสูงสุดในเมืองแห่งนี้ก็คือระดับถอดจิตระยะสูงสุด
ดูท่าสำนักใหญ่ทั้งสามนี้คงจะธรรมดามากทีเดียว"
อาจงนั้นไปมาไร้ร่องรอยอยู่เสมอ หลินปู้ฝานจึงไม่แปลกใจกับการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเขา
"สายตาของท่านผู้อาวุโสนั้นสูงส่ง ย่อมต้องมองไม่เห็นหัวสำนักบำเพ็ญในโลกเบื้องล่างอยู่แล้ว แต่มันก็เหมาะกับข้านะ"
นางมีวิชาสืบทอดที่อาจารย์ทิ้งไว้ให้ วรยุทธ์จึงไม่ขาดแคลน สิ่งที่ขาดแคลนคือแหล่งข่าวสารและทรัพยากร
ซึ่งทั้งสองสิ่งนี้จำเป็นต้องเข้าร่วมกับขุมกำลังฝั่งใดฝั่งหนึ่งจึงจะได้รับมา
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้อาวุโสที่เดินทางมารับหน้าที่คัดเลือกศิษย์ ย่อมไม่ใช่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของสามสำนักใหญ่อย่างแน่นอน พื้นที่ให้ตนเติบโตก็ยังมีอีกมาก