ตอนที่ 8 อำลาอาจารย์, เริ่มการฝึกบำเพ็ญ

ตอนที่ 8 อำลาอาจารย์, เริ่มการฝึกบำเพ็ญ

"เจ้าเข้ามานี่ ข้าจะถ่ายทอดวรยุทธ์การฝึกบำเพ็ญของสายอวี้เหิงให้แก่เจ้า"

หลินปู้ฝานเดินเข้าไปหาอย่างว่าง่าย ต่อให้นางจะตัวสูงขึ้นมากแล้ว แต่ก็ยังสูงแค่ระดับหน้าอกของเซียนจุนอวี้เหิงเท่านั้น

เมื่อได้มองใบหน้าของเซียนในระยะประชิด แม้แต่นางก็ยังอดไม่ได้ที่จะหัวใจเต้นแรง ที่แท้การฝึกบำเพ็ญเป็นเซียนก็ไม่เพียงแต่จะช่วยให้อายุยืนยาวเท่านั้น

แต่ยังสามารถทำให้งดงามขึ้นได้อีกด้วย

เซียนจุนอวี้เหิงยกยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก ก่อนจะยื่นนิ้วหยกอันขาวผ่องไปแตะเบา ๆ ที่หว่างคิ้วของหลินปู้ฝาน

"เอาล่ะ ตัวจริงผู้นี้ได้ถ่ายทอดวรยุทธ์สามวิชาให้แก่เจ้า วิชาแรกคือพระสูตรเซียนจื่อฝู แม้จะอยู่ในมหาเขตดาวจื่อเวย

พระสูตรนี้ก็นับว่าเป็นวรยุทธ์อันสูงสุดอย่างไม่มีสิ่งใดมาเทียบเทียมได้

เจ้าจำเป็นต้องดูดซับปราณวิญญาณฟ้าดินอย่างต่อเนื่อง เพื่อหล่อเลี้ยงตันเถียน และเปลี่ยนรากวิญญาณให้กลายเป็นต้นไม้ใหญ่เทียมฟ้า

เพื่อเป็นการเสริมสร้างความแข็งแกร่งของตนเองให้เพิ่มมากขึ้น