กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งจือเหยารู้สึกว่าทั้งร่างร้อนผะผ่าว อีกทั้งยังเบาหวิว
แน่นอนว่าเธออับอายแทบแย่ แต่พอสบดวงตาอันลึกซึ้งจริงจังคู่นั้นของเขา เธอ...
เธออยากมอบให้เขา อยากมอบให้เขา มอบทุกสิ่งที่ตอนนี้ยังมอบให้เขาได้ ทุกสิ่งที่เขาปรารถนาและวอนขอ
ภายใต้การผลักดันของความปรารถนาอันรุนแรงนี้ เธอแทบไม่ได้ลังเลเลยแม้แต่น้อย ก็โพล่งเสียงสั่นเครือออกไป “ฉันอยาก ฉันอยากให้คุณจูบฉันค่ะ เหวยเซิน”
“ไม่ใช่ว่าได้นะคะ...แต่ฉันอยากต่างหาก...”
คำสุดท้ายจมหายไประหว่างริมฝีปากของคนทั้งสอง
นัยน์ตาของจี้เหวยเซินหรี่ลงเป็นรอยแยกแคบ ๆ สีตาเข้มลึกถึงเพียงนั้น
แรกเริ่มยังมีความเคอะเขินอยู่บ้าง แฝงไว้ด้วยการหยั่งเชิง จากนั้นจึงเริ่มหนักหน่วงขึ้นทีละนิด ๆ