กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอกลับถึงบ้าน ซ่งจือเหยาก็ดึงเจียงหมิ่นซิ่วตรงเข้าห้องทันที ก่อนจะปิดประตูดัง “ปัง”
“…นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันเนี่ย?” ซ่งรุ่ยเหนียนสอดรู้สอดเห็น รีบแนบหน้ากับหน้าต่างหวังจะแอบดู
ทว่าวินาทีถัดมา เสียงพรึ่บก็ดังขึ้น เมื่อผ้าม่านถูกเจียงหมิ่นซิ่วกระชากปิดลงมา!
ซ่งอันหรานเคี้ยวแตงกวาดังกร๊อบ ๆ เดินออกมาจากห้องครัว เธอหรี่ตาแล้วลากเสียงยาว “ดูท่าแล้ว คนรักที่ไปดูตัวคราวนี้คงไม่ธรรมดาเอามาก ๆ เลยสินะเนี่ย”
“ในสายตาฉันนะ ถ้าไม่ดีเลิศประเสริฐศรีไปเลย ก็คงแย่บัดซบสุด ๆ ไปเลย!”
ซ่งเจิ้นย่องเข้ามาร่วมปาร์ตี้ด้วยอย่างเงียบ ๆ ในมือถือไม้กวาด คิ้วขมวดมุ่นเป็นปม “ไม่หรอก นิสัยอย่างแม่แก ถ้าดีจริง เข้าประตูมาคงยิ้มจนเห็นเหงือกแล้ว แต่ถ้าแย่ ก็คงเปิดฉากด่าพวกเราตั้งแต่ก้าวแรกที่เข้าบ้านแล้ว”