กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งเจิ้นไม่ได้ไปหาซ่งเฉิง
หลังจากคิดใคร่ครวญแล้วเขาก็พูดกับเจียงหมิ่นซิ่วว่า “ฉันตีเขาไปแล้ว พูดจากระจ่างชัดพอแล้ว ถ้าต่อไปเขายังเป็นเหมือนเมื่อก่อน โลเลไม่เด็ดขาด จัดการคนแก่ทั้งสองคนไม่ได้ ก็ไม่มีทางเป็นไปได้ที่จะคบหากันแค่ฉันพี่น้อง คนแก่ทั้งสองคนไม่ช้าก็เร็วต้องเข้ามายุ่งเกี่ยวด้วยแน่”
“ฉันคงกินยาผิดขนานกระมัง ถึงต้องหาเรื่องมาทำให้พวกเราอึดอัดใจ”
“เรื่องนี้ฉันไม่ควรต้องมานั่งคิด ควรให้ซ่งเฉิงไปคิดเอง ถ้าเขาตัดใจจากพี่ใหญ่อย่างฉันไม่ลง ก็ให้เขาใช้ความคิดเองว่าจะต้องทำอย่างไร”