กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งจือเหยาจะไปนอนต่อได้อย่างไร สองสามีภรรยาจึงพากันย่องออกจากห้องเงียบ ๆ ไปหาม้านั่งตรงซอกมุมอับที่ไม่สะดุดตานั่งลง
เธอแหงนมองดวงจันทร์พลางเอ่ยขึ้นแผ่วเบา “เหวยเซิน ช่วงนี้คุณยังฝันถึงโลกใบที่เฉินหงจากมาอีกไหม?”
ก่อนหน้านี้ทั้งสองคนเคยมีช่วงเวลาที่ฝันถึงอยู่บ้าง
จี้เหวยเซินบอก “ไม่เลย” แล้วกล่าวต่อ “ผมรู้ว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่ ที่รัก”
ทั้งสองสบตากัน ทุกความรู้สึกล้วนเข้าใจได้โดยไม่ต้องเอ่ยคำใด
จู่ ๆ เธอก็คิดขึ้นมาว่า เป็นไปได้ไหมที่หลังจากพวกเขาตายไปแล้วจะได้ไปยังโลกใบนั้น? ได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง และได้อยู่ด้วยกันต่อไปตามที่อี้อี้เคยบอกไว้ในแบบนั้น
แต่ถ้าหากยามที่แก่เฒ่าจนตายไป ตัวพวกเขาในโลกใบนั้นก็แก่ตัวและตายไปแล้วเช่นกันเล่า