ตอนที่ 404 ห้ามสงสารฉัน แม้แต่นิดเดียวก็ไม่ได้

“น้องสาวซีซี” จี้โย่วเดินเข้าไปพลางเอ่ยทักเธอก่อน

พู่กันในมือของกู้ซีซีชะงักลง เพียงครู่หนึ่งก็แย้มยิ้มพูดขึ้นว่า “พี่ชายโย่วโย่ว!!” นอกจากดีอกดีใจแล้วน้ำเสียงยังเต็มไปด้วยความมั่นใจ

จี้โย่วอดประหลาดใจไม่ได้ “เธอเก่งจัง ฟังแวบเดียวก็รู้เลยเหรอ?”

เด็กหญิงผมทรงเห็ดที่อยู่ข้าง ๆ อายุไล่เลี่ยกัน จ้องมองจี้โย่วจนตาค้าง “…ซีซี นี่พี่ชายนายเหรอ? พี่ชายนายหน้าตาดีจังเลย! อื้อ นายก็น่ารักนะ แต่ทำไมพวกนายสองคนถึงไม่เหมือนกันล่ะ?”

“ไม่ใช่พี่ชายฉันหรอก แค่พี่ชายที่รู้จักกันน่ะ ฉันเป็นลูกคนเดียว” กู้ซีซีตบที่ว่างข้างกาย “พี่โย่วโย่วดูรูปที่หนูวาดสิ!”

รูปวาดเหรอ?

จี้โย่วรู้สึกประหลาดใจและสงสัย เขานึกอยากจะถามออกไปโดยไม่รู้ตัว แต่ก็กลืนคำพูดกลับลงคอไปได้ทันท่วงที

เขาคิดว่านี่ไม่เหมือนกับการเล่นเกมบังแสงเมื่อวาน จะถามออกไปตรง ๆ ว่าเธอวาดยังไงคงไม่ได้ อีกอย่างแค่มองดูก็รู้แล้ว