กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งจือเหยายังไม่ทันได้ตอบคำ จี้ฉงเชียนก็ถีบประตูไม้ที่บิดเบี้ยวผิดรูปออกเต็มแรง ทั้งสองคนที่หมอบอยู่บนพื้นถึงได้เห็นชัดเจนว่าด้านนอกกลายสภาพเป็นเช่นไร
บันไดพังถล่ม ผนังแตกร้าว มีคนล้มคว่ำอยู่บนพื้น มีคนสบถด่าพลางเหยียบย่ำผู้อื่นเพื่อวิ่งลงไปเบื้องล่าง ในสายตามีเพียงฝุ่นผงและเม็ดทรายที่ฟุ้งตลบอบอวลในอากาศ
ทุกอย่างโกลาหลไปหมดแล้ว
เจิ้งเฟินฟางพลันมีเรี่ยวแรงมหาศาลขึ้นมาในชั่วพริบตาที่ประตูถูกถีบเปิด ความปรารถนาที่จะมีชีวิตรอดอย่างแรงกล้าขับดันจนชั่วขณะนั้นเธอไม่ทันนึกถึงใครทั้งสิ้น คิดเพียงแต่จะหนีไปให้ได้
เธอพยุงตัวลุกขึ้น ร้องไห้พลางวิ่งออกไปนอกประตู แทบจะในวินาทีถัดมา ใต้ฝ่าเท้าก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงอีกระลอก