ตอนที่ 386 ลู...ลูกสะใภ้เหรอ?!!

ทำงานไปได้ไม่นานเท่าไรก็ถึงเวลาอาหารกลางวัน บริเวณรอบ ๆ มีที่ให้กินข้าวค่อนข้างเยอะ

ทุกคนต่างจับกลุ่มกันออกมาหาข้าวกิน ส่วนใหญ่ต่างเลือกร้านก๋วยเตี๋ยวเส้นข้าวแห่งหนึ่งที่สะดุดตาตั้งแต่ตอนขามา

ซ่งจือเหยาเพิ่งออกจากห้องน้ำ จึงไม่ได้ไปพร้อมกับอาเล็กทั้งสองคนในกลุ่มเดียวกัน เธอหาโต๊ะว่างตัวหนึ่งนั่งคนเดียวแล้วสั่งก๋วยเตี๋ยวหมูพะโล้สองเหลียง หมั่นโถวเกลียวไส้ผักหนึ่งชิ้น รวมเป็นเงินสองเหมาสามเฟิน

เห็นได้ชัดว่าค่าอาหารวันละหนึ่งหยวนนั้นเหลือเฟือมากสำหรับที่นี่

เพิ่งจะสั่งอาหารเสร็จและกลับมานั่งลงได้ไม่นาน เจิ้งเฟินฟางก็ทิ้งตัวนั่งลงที่ฝั่งตรงข้าม จากนั้นก็เห็นติงหมิงที่ตามมาทีหลังเล็กน้อยขมวดคิ้ว ดูลังเลใจและแฝงความผิดหวังอยู่บ้าง