ตอนที่ 359 ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะที่รัก

หลังจากขึ้นรถราง ฝนก็ไม่หนาเม็ดเท่าเดิมแล้ว มีเพียงเสียงหยาดฝนโปรยปรายเปาะแปะ จนกระทั่งกลับถึงบ้านอย่างราบรื่น ถึงได้เทกระหน่ำลงมาอีกระลอก

แต่กลับมาถึงแล้วก็ไม่มีปัญหา ซ่งจือเหยาหยิบผ้าขนหนูแห้งมาเช็ดตัวให้เด็กสองคนก่อน จากนั้นก็เช็ดให้ตัวเองลวก ๆ หยิบเสื้อกันฝนและร่มของที่บ้าน ถือของใช้ชำระล้างแล้วก้าวออกจากบ้านทันที

พอฝนตก คนนอกบ้านพักครอบครัวทหารจึงบางตา ไปถึงโรงอาบน้ำย่อมไม่มีคนเท่าไรนัก

พี่สาวคนโตพนักงานโรงอาบน้ำเห็นซ่งจือเหยาพาเด็กสองคนเดินเข้ามาก็อุทานลั่น “คู่ชีวิตศาสตราจารย์จี้เหรอคะ ทำไมกลับมาเร็วนักล่ะ ฉันได้ยินพวกเขาพูดกันว่า ต้องไปตั้งสิบกว่าวันไม่ใช่เหรอ”

ซ่งจือเหยาเพียงยิ้มพลางกล่าวว่า “ที่บ้านมีธุระนิดหน่อยน่ะค่ะ เลยกลับมาก่อนกำหนด”