ตอนที่ 343 คุณจะไม่หึงหวงเพื่อฉันบ้างเลยเหรอ

ก่อนเที่ยงวัน จี้เหวยเซินก็ปรับปรุงพฤติกรรมห้องรับแขกเสร็จเรียบร้อย

ฟูกปูนอนที่เหลือใช้ในบ้านถูกนำออกมาทั้งหมด ปูแทบจะเต็มพื้นห้องรับแขก ปูไว้หนามาก พอนอนลงไปก็นุ่มนิ่ม ไม่เจ็บหลังเลยสักนิด

มื้อเที่ยงวันทำกินง่าย ๆ กะว่าพอกินเสร็จ ครอบครัวสามคนจะได้ลองนอนบนฟูกปูพื้นนี้ดู เอนหลังงีบสักหน่อยค่อยลุกขึ้นมาเตรียมอาหารค่ำคืนส่งท้ายปี

ทว่าพอกำลังจะกินข้าวเที่ยง นั่งล้อมโต๊ะรับแขกอยู่บนฟูกปูพื้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น พร้อมกับเสียงดังฟังชัดของหวังไฉ่เสียที่ลอยมา “จือเหยาเอ๊ย รีบมาเปิดประตูให้อาสะใภ้รองเร็วเข้า! ฉันแค่เอาของมาส่ง ไม่เข้าไปในบ้านหรอกนะ!”

“เสี่ยวอวิ๋นยังรอฉันอยู่ข้างล่างแหน่ะ!”

“จ้า ๆ มาแล้วค่ะ!” ซ่งจือเหยารีบลุกไปเปิดประตู พอเปิดออกก็ได้กลิ่นอันคุ้นเคยของร้านเสริมสวยลอยเตะจมูกชัดเจน พอมองผมดัดลอนของหวังไฉ่เสีย “อาสะใภ้รอง เพิ่งไปดัดผมมาเหรอคะ?”