ตอนที่ 302 คิดจะเขี่ยฉันทิ้งเหรอ?

เฉียวชิงลู่ตั้งแต่กลับมาจากเรือนจำ สภาพจิตใจก็ดีราวกับได้เกิดใหม่ มีเรี่ยวแรงและพลังกายล้นเหลือไม่หมดสิ้นในทุก ๆ วัน

พานลิ่วจำฝังใจว่าห้ามล้ำเส้น ห้ามซักไซ้มากเกินไป ทนอึดอัดอยู่สองสามวัน ทว่าแค่สองสามวันนี้เอง ข้าวก็กินไม่ลง ตาสองข้างก็นอนไม่หลับ

ร้านเล็ก ๆ มีเพียงเขาดูแลคนเดียว ไม่จำไส้ผิดห่อเกี๊ยวน้ำให้ลูกค้าผิด ก็คิดเงินผิด

เข้าสู่วันที่สี่ เขาทนต่อไปไม่ไหวจริง ๆ จึงไปดักรอเฉียวชิงลู่ตอนเลิกงาน พอเห็นหน้าเธอก็คว้าหมับลากตัวมุดเข้าไปในตรอกทันที

“สองวันนี้เธออารมณ์ดีเกินไปหน่อยไหม ทำไม ไปเจอหน้ามันแล้วถ่านไฟเก่าคุขึ้นมารึไง ลืมความทุกข์ยากความทรมานที่เคยเจอมาแต่ก่อนจนหมดสิ้นแล้วใช่ไหม”

เขาเปิดฉากเข้าประเด็น น้ำเสียงห้วนจัด