ตอนที่ 298 แต่ผมเป็นผู้ชายเรื่องมากและขี้หึงคนหนึ่ง

ซ่งจือเหยาที่เมามายเอ่ยเข้าข้างอย่างไม่มีเหตุผล “ใช่! คุณนิสัยไม่ดี! ห้ามพูดนะ!”

จี้เหวยเซินโกรธไม่ลงแล้ว ในเมื่อเถียงไม่ชนะก็ตามน้ำไป “ก็ได้ ผมนิสัยไม่ดี ผมไม่พูดแล้ว”

“รีบกลับห้องไปนอนได้แล้ว จี้โย่ว พรุ่งนี้ลูกยังอยากไปทัศนศึกษาฤดูใบไม้ผลิอยู่ไหม?”

“…อยากครับ” หนูน้อยจี้โย่วเบะปาก กอดคอซ่งจือเหยา “แม่ครับ พวกเราไปนอนกันเถอะ”

“จ้า” ซ่งจือเหยาอุ้มลูกชายกลับห้องไปด้วยความอารมณ์ดี

จี้เหวยเซินเอียงหูฟังอยู่นานเห็นว่าไม่มีความเคลื่อนไหว จึงเบาฝีเท้าเดินไปดูที่ห้องนอนใหญ่แวบหนึ่ง เมื่อแน่ใจว่าสองแม่ลูกห่มผ้ามิดชิดถึงท้องแล้ว จึงค่อยกลับไปทำงานที่ห้องนอนรองอีกครั้ง