กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ช่วงสายของวันรุ่งขึ้น สวีจิ้งชูพาศาสตราจารย์อาวุโสจากสถาบันวิจัยมาเยี่ยมจี้เหวยเซินที่โรงพยาบาล พร้อมทั้งเสนอว่าหลังจากถอดเฝือกปูนออกแล้วจะต้องใช้ยาขี้ผึ้งต่อ ซึ่งจะช่วยฟื้นฟูบริเวณที่บาดเจ็บได้เป็นอย่างมาก
ตั้งแต่เมื่อคืนเป็นต้นมา จี้เหวยเซินก็เริ่มรู้สึกเจ็บปวดรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ แต่เขาเป็นคนอดทนต่อความเจ็บปวดได้ดีมาก หากไม่ใช่เพราะหน้าผากมีเหงื่อซึมออกมาเป็นชั้นอยู่เรื่อย ๆ ก็คงยากที่จะมีใครสังเกตเห็น
ซ่งจือเหยาเห็นแล้วในใจก็ปวดร้าวตามไปด้วย กิริยาวาจาจึงยิ่งอ่อนโยนดั่งสายน้ำในฤดูใบไม้ผลิโดยไม่รู้ตัว ซึ่งจี้เหวยเซินก็รู้สึกพึงพอใจกับสิ่งนี้เป็นอย่างยิ่ง พลางคิดในใจว่าการบาดเจ็บครั้งนี้ช่างคุ้มค่าเหลือเกิน