ตอนที่ 269 ผมเต็มใจเอง

จี้โย่วเดินตามพี่ชายทั้งสองคนไปยังสวนหลังบ้านของเรือนรับรอง ซุนเฉิงเอ่ยถามเขาว่า “โย่วโย่ว อยู่บ้านนายเล่นอะไรกับเด็กคนอื่นเหรอ?”

จี้โย่ว “ต่อจิ๊กซอว์ การพับกระดาษ เล่นเชือกเส้น น้าชายของหนูยังเคยพาดีดลูกแก้วด้วย น้าชายเป็นเพื่อนรุ่นใหญ่”

ซุนเฉิงฟังแล้วตาโต “…จิ๊กซอว์คืออะไรเหรอ?”

ตัวอำเภอแถวนี้ของพวกเขาเทียบกับหมู่บ้านหรือตำบลแล้วก็นับว่าสะดวกกว่า ทว่าความเป็นจริงแม้แต่ห้างสรรพสินค้าสักแห่งก็ยังไม่มี ร้านที่ขายของครบที่สุดและทำให้ผู้คนใฝ่ฝันถึงมีเพียงสหกรณ์แห่งเดียวเท่านั้น