กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ราวสามทุ่ม โรงพยาบาลก็เงียบสงบลง แทบไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ แล้ว
เฉินหงอาศัยการปกป้องของตงจวี๋และลุงฝ่ายรักษาความปลอดภัยคนหนึ่ง แอบเปลี่ยนชุดผู้ป่วยแล้วย่องหนีออกจากโรงพยาบาลได้สำเร็จ เขามุ่งหน้าตรงไปยังสถานีรถรางเพื่อมุ่งสู่บ้านพักครอบครัวทหารทันที
ลุงฝ่ายรักษาความปลอดภัยคนนี้ ปกติตงจวี๋มักจะนำของกินของใช้มาให้ มีเรื่องคุยเล่นกันเรื่อย ๆ ส่วนตัวมักปลอบใจตงจวี๋ด้วยความรู้สึกเห็นอกเห็นใจเป็นอย่างมาก และช่วยพูดแก้ต่างให้เฉินหงเสมอ
ตงจวี๋กุเรื่องพล่ามไปเรื่อย ทั้งบีบน้ำตาทั้งส่งสายตา จนลุงคนนั้นมึนงงสับสนแล้วยอมช่วยไปในที่สุด
เฉินหงหัวเราะเยาะในใจ ดูท่ายายแก่สารเลวนี่ยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง เช่นนั้นเขาก็ยิ่งไม่ควรรีบเฉดหัวเธอทิ้ง แต่ต้องให้เธอคอยทำงานรับใช้เขาต่อไป