เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
วันหนึ่ง เจียงหมิ่นซิ่วและซ่งเจิ้นออกมาตั้งแผงตามปกติ เพิ่งจะได้พักว่างลงครู่หนึ่งก็ได้ยินเสียงทะเลาะโต้เถียงกันดังขึ้นสองสาย
“ฉันว่านะพี่สาวคนโต เงินของคุณใบนี้ใครมองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นธนบัตรปลอม คุณยังหยิบเอามาใช้อีกเหรอ? ฉันดูแล้ว คุณเองก็ดูเหมือนคนมีความรู้ ไม่น่าจะแยกแยะได้แย่กว่าพวกเรานี่นา?? คุณจงใจหรือเปล่าเนี่ย!”
เจียงหมิ่นซิ่วขมวดคิ้ว สะกิดซ่งเจิ้นทีหนึ่ง “คุณดูสิว่าช่วงนี้พวกปล่อยธนบัตรปลอมทำไมถึงยิ่งกำเริบเสิบสานขึ้นเรื่อย ๆ นะ? เมื่อสองวันก่อนพวกเราก็เพิ่งได้รับมาใบหนึ่งไม่ใช่เหรอ?”
ซ่งเจิ้น: “ใบของพวกเราวันนั้นทำซะเหมือนเชียว! น่าจะเป็นป้าแก่ ๆ คนหนึ่งเอามาใช้ละมั้ง? อายุปูนนั้นแล้ว สายตาไม่ดีแน่ ๆ คิดว่าแม้แต่ตัวเองก็ยังไม่รู้เลยว่าได้รับมาจากที่ไหน”