เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เฉียวชิงลู่พยักหน้า “ฉันคิดดีแล้วค่ะพี่หลาน พี่จือเหยาไม่ได้บอกเหรอคะว่าเพื่อนคนนั้นของเธอก็แนะนำว่าให้แอบคุยกับพวกเขาก่อน เซ็นข้อตกลงแล้วจะตัดปัญหาได้ง่ายกว่า งั้นฉันก็จะลองใคร่ครวญดูว่าจะพูดยังไง พอสรุปได้แล้วฉันก็จะไปหาแม่ของเฉินหง…”
ซ่งจือเหยากับจี้เหวยเซินยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูโรงเรียนอนุบาล มองดูอาจารย์แบ่งห้องเรียนให้เด็ก ๆ ตาไม่กะพริบ ซ่งจือเหยาหันขวับมาด้วยความยินดี “เสี่ยวเฉียว! เฉินเฟยเฟยบ้านเธอถูกจัดให้อยู่ห้องเดียวกับโย่วโย่วบ้านฉันจริง ๆ ด้วย! ฮ่า ๆ! อยู่ห้องสามทั้งคู่เลย!”
พอพูดจบ เฉินเฟยเฟยที่อยู่ข้างในก็ตะโกนเสียงดังลั่น “แม่ครับผมเข้าไปเรียนแล้วนะ!”
ด้านจี้โย่วก็มองซ่งจือเหยากับจี้เหวยเซินพลางโบกมือน้อย ๆ อีกครั้ง พร้อมขยับปากบอกเป็นคำพูดว่า แม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะ