กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซ่งเจิ้นออกไปเดินวนในตรอกที่คดเคี้ยวไปมาทั่วทิศรอบหนึ่ง แต่ไม่เห็นลูกชาย พอกลับมาเจียงหมิ่นซิ่วก็พูดว่า “ไม่เจอก็ช่างเถอะ รอเขากลับบ้านมาค่อยถาม”
“เหล่าซ่ง เดี๋ยวเธออยู่บ้านจัดการพวกผักเนื้อพวกนี้ไปนะ ฉันจะไปหาจือเหยาที่สำนักงานการไฟฟ้าสักหน่อย ไปบอกเธอว่าพวกเราทำธุระเสร็จหมดแล้ว แล้วก็ให้เธอโทรศัพท์หาคุณปู่กับพ่อแม่เหวยเซิน ถามว่าตอนเย็นมีเวลามาทานข้าวด้วยกันไหม”
พูดจบเจียงหมิ่นซิ่วก็นั่งรถรางมุ่งหน้าไปยังบ้านพักครอบครัวการไฟฟ้าทันที
ทว่าพอขึ้นไปเคาะห้องกลับไม่มีคน จึงไปถามที่ป้อมยามหน้าประตู อีกฝ่ายก็บอกว่าซ่งจือเหยากับครอบครัวคนอื่น ๆ ออกไปกันแต่เช้าตรู่แล้ว ไม่รู้ว่าไปไหนกัน