เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากเสร็จสิ้น “การศึก” ตลอดช่วงเช้า ตอนเที่ยงวันก็ไปกินข้าวที่โรงอาหารของโรงงานแปรรูป ยังคงเป็นขนมปังข้าวโพดนึ่งแบบเดิม ตักกับข้าวมาสองอย่าง อย่างหนึ่งคือมันฝรั่งตุ๋นผักกาดขาว อีกอย่างคือมะเขือยาวผัดหมูสับ
จางจื้อกินกับข้าวรสชาติจืดชืด ทว่าเพราะคำพูดที่จี้เหวยเซินเคยกล่าวไว้เมื่อคืน เขาจึงไม่บ่นอีกต่อไป
ระหว่างนั้นเขามองปลายคางของจี้เหวยเซินอยู่สองที ตอหนวดเขียวครึ้มผุดขึ้นมามากแล้ว จึงลูบคางตัวเองอย่างแปลกใจ “หัวหน้าจี้ หนวดคุณไม่ได้โกนแค่คืนเดียวก็ยาวขึ้นมาเยอะขนาดนี้เลยเหรอ ผมไม่โกนตั้งหลายวันยังไม่ยาวเร็วเท่าคุณเลย”
คำพูดนี้บังเอิญแว่วเข้าหูคนงานวัยกลางคนที่นั่งโต๊ะข้างเคียงพอดี เขาจึงหัวเราะร่วนเสียงดังสองที “สหายหนุ่ม เรื่องนี้นายไม่เข้าใจเสียแล้ว ผู้ชายที่หนวดเคราดกหนายาวไวน่ะ ฮอร์โมนเพศชายมักจะพลุ่งพล่านมากเป็นพิเศษ…”