กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในลานบ้านเงียบสงัดราวกับป่าช้า
หยางจื่อเซวียนกับจี้โย่วเพิ่งจะแก้ผ้าล่อนจ้อนยืนอยู่ในอ่างอาบน้ำ ก็ผลุบโผล่หัวกลม ๆ เล็ก ๆ ออกมาจากผ้าคลุมอาบน้ำทีละคนอย่างรวดเร็ว
ซ่งรุ่ยเหนียนร้อนใจรีบบอก “เข้าไป ๆ เดี๋ยวเป็นหวัด!”
หยางจื่อเซวียนรีบสวมรองเท้าแตะ “ไม่หนาวครับไม่หนาว ตรงนี้เหมือนห้องอบไอน้ำใหญ่เลย ผมเหงื่อออกหมดแล้ว”
“ผมขอฟังแป๊บเดียวนะ เดี๋ยวรีบกลับเข้าไปเลย!”
เขาวิ่งก้นล่อนจ้อนไปที่ประตู แล้วแนบหูกับร่องประตูทันที
จี้โย่วคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ตัดสินใจไม่ออกไป ความจริงเขาไม่ได้สนใจเรื่องปู่ย่าทะเลาะกันขนาดนั้น
หากเป็นหวัดมีไข้ขึ้นมา แม้จะได้สิทธิพิเศษบางอย่าง แต่แม่จะต้องเป็นห่วงและเสียใจแน่ จึงเอ่ยขึ้นว่า “น้าชาย อาบให้โย่วโย่วก่อนเถอะครับ”