กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า อารมณ์ของเขาตื่นเต้นและฮึกเหิมอย่างยิ่ง กระทั่งแทบไม่รู้สึกถึงความเหน็ดเหนื่อยแม้แต่น้อย
เพราะในคืนนี้ ในที่สุดเขาก็จะได้ติวการบ้านให้เพื่อนร่วมชั้นซ่งจือเหยาก่อน แล้วค่อยคลอเคลียหวานซึ้งกับเธอเสียที
ทว่ากลับนึกไม่ถึงว่า หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จ ครอบครัวสามคนเพิ่งอาบน้ำกลับมาจากโรงอาบน้ำ โทรศัพท์ในห้องนอนรองเครื่องนั้นที่ทำให้เขารู้สึกรังเกียจมากขึ้นเรื่อย ๆ ในช่วงนี้ก็ดังขึ้นอีกครั้ง
หลังจากรับสาย สีหน้าก็เปลี่ยนไปในชั่วพริบตา เอ่ยตอบรับแล้ววางหูโทรศัพท์พลางก้าวเร็ว ๆ เดินออกมา “จือเหยา รีบใส่เสื้อผ้าเร็ว คุณปู่ไม่ระวังล้มไปทีหนึ่ง ไปโรงพยาบาลอันดับหนึ่งแล้ว!”
“อ๊ะ???”
“……”