กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เขาถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเล็กน้อย “คุณรำคาญที่ผมชอบติดหนึบใช่ไหม”
ซ่งจือเหยา “ก็ไม่ชอบค่ะ แต่เรื่องนี้มันส่งผลอะไรด้วยเหรอคะ พ่อฉันกับแม่ฉันก็ยังมีจุดที่ไม่ค่อยชอบซึ่งกันและกันเลย ขวางไม่ให้สองคนเขารักใคร่กันได้ไหมล่ะคะ”
“คุณก็ไม่ใช่เทพเซียน จะไม่มีข้อบกพร่องเลยได้ยังไงคะ ฉันเองก็มีข้อบกพร่องไม่ใช่เหรอคะ”
“อย่างเรื่องติดหนึบเนี่ย ถึงคุณจะบอกว่าช่วงสี่ปีก่อนหน้านี้คุณเองก็มีปัญหา แต่ฉันก็ชอบหาเรื่องทะเลาะกันอยู่เรื่อย อืม… มันก็เรียกได้ว่าติดหนึบแถมเรื่องเยอะเหมือนกันไม่ใช่เหรอคะ”
“ฉันก็ไม่ได้จงใจขุดข้อบกพร่องตัวเองขึ้นมาปลอบใจคุณหรอกนะคะ เอาเป็นว่าความหมายมันคือแบบนี้แหละ… คุณเข้าใจได้ก็พอแล้ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสักหน่อย”