เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จี้เหวยเซินค่อย ๆ สงบอารมณ์ลง แรงจุมพิตก็เริ่มผ่อนเบาลงตามลำดับ
เขาอุ้มเธอวางลงบนเตียงใหญ่นุ่มฟูอย่างแผ่วเบา ก้มมองสบตาสองข้างของเธอจากด้านบน “เรากำลังฮันนีมูนกันอยู่นะครับ คุณผู้หญิงซ่งจือเหยา”
แม้อารมณ์จะดีขึ้นมากแล้ว แต่น้ำเสียงของเขายังคงตึงเครียดเจือความเย็นเยียบ
แววตาของซ่งจือเหยาจริงใจมาก เอ่ยขอโทษอย่างคล่องปากทันที “รู้แล้ว ๆ ค่ะ ปัญหาอยู่ที่ฉันเอง ฉันไม่ควรมองผู้ชายคนอื่นเลย”
แน่นอนว่าเธอรู้สึกว่าเขาทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ แต่จนถึงตอนนี้ก็ถือว่าเธอพอจะมีค่าประสบการณ์แล้ว
ในประเด็นเรื่องแบบนี้ รีบพูดสิ่งที่เขาอยากฟังจะช่วยประหยัดเวลาและแรงกายได้มากกว่า
ไม่อย่างนั้น เขาคงได้ทำตัวติดหนึบอ้อยอิ่งกับคุณไม่เลิกราแน่
เป็นไปตามคาด สีหน้าของจี้เหวยเซินชะงักไป น้ำเสียงผ่อนคลายลงอีกเล็กน้อย “ดี ทัศนคติยังถือว่าจริงใจ”