เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากปิดไฟ จี้เหวยเซินนอนตัวตรงแน่วอยู่บนเตียงในห้องนอนรองโดยไม่มีความง่วงงุนเลยแม้แต่น้อย
ในหัวของเขานั้นไม่อาจหยุดพักได้เลยแม้แต่ครู่หนึ่ง
ทำไมเธอถึงต้องโกรธด้วยล่ะ?
ถึงแม้เขาจะใส่ใจเรื่องสุขอนามัยส่วนตัวมาก ต่อให้วันไหนไม่ได้อาบน้ำก็ยังต้องล้าง… แต่เขาก็ยังรู้สึกว่าในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง ตัวเขาไม่ได้สะอาดสะอ้านเหมือนอย่างเธอ
อีกอย่าง เธอก็ใช่ว่าจะไม่ได้จูบสักหน่อย เพียงแต่เพิ่งจะเริ่มต้นก็ถูกเขาห้ามไว้เสียก่อนก็เท่านั้น
เขาก็แค่ยอมรับภาพนั้นไม่ได้
รู้สึกอย่างไร้สาเหตุว่าตัวเองกำลังลบหลู่แปดเปื้อนภรรยาของตนเอง
แน่นอนว่า เขาจำต้องยอมรับว่าริมฝีปากอวบอิ่มนุ่มนิ่มของเธอนั้นช่าง—
“……”
ลมหายใจของจี้เหวยเซินหนักหน่วงขึ้น ชั่วครู่ก็ลุกขึ้นนั่งอย่างกระวนกระวาย ความร้อนรุ่มในก้นบึ้งหัวใจซัดสาดเป็นระลอก ลำคอที่เกร็งแน่นขยับขึ้นลงครั้งแล้วครั้งเล่า