ตอนที่ 67 ผมผิดไปแล้ว คุณอย่าร้องไห้เลยนะ

เที่ยงวันเป็นจี้เหวยเซินกับซ่งจือเหยาที่มารับเด็กด้วยกัน ทั้งสองคนมาถึงก่อนเวลา 5 นาที ยืนรอไอ้หนุ่มทั้งสามคนอยู่กับจ้าวหลาน จากนั้นก็พากันไปกินข้าวที่บ้านด้วยกันทั้งหมด

ยังได้เจอเฉียวชิงลู่อีกด้วย เฉินเฟยเฟยออกมาเร็ว ตอนที่เฉียวชิงลู่รับเด็กแล้วเดินออกไปข้างนอกถึงได้พบกับพวกเขา เธอจึงทักทายซ่งจือเหยาอย่างมีมารยาทเป็นพิเศษว่า “พี่สะใภ้ ขอบคุณสำหรับความห่วงใยเมื่อเช้านะคะ พอนึกถึงที่คุณถามฉันก็เลยไปตรวจที่โรงพยาบาลมาแล้วล่ะค่ะ แต่หมอบอกว่าไม่ได้เป็นอะไรมาก… อาจจะแค่เหนื่อยเกินไป ให้ฉันพักผ่อนเยอะหน่อย—”

“แม่ครับ พวกเราเร่งกลับบ้านกันเถอะ! ผมหิวจะแย่แล้ว!” จู่ ๆ เฉินเฟยเฟยก็กอดเธอพลางเร่ง จ้าวหลานจึงเอ่ยว่า “ไม่ได้เป็นอะไรก็ดีแล้ว ฉันเดาว่าวันนั้นในโรงอาบน้ำคงเป็นเพราะข้างในร้อนเกินไปด้วย เธอดูร่างกายค่อนข้างอ่อนแออยู่แล้ว ปกติก็กินของที่มีประโยชน์ให้เยอะหน่อย กินผลไม้บ้าง เอาล่ะ รีบพาเด็กกลับบ้านไปกินข้าวเถอะ”