เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 224 ดูตัวราบรื่น
วันรุ่งขึ้น สวี่ตี๋กินข้าวเช้าเสร็จก็เปลี่ยนเสื้อผ้า บอกคุณย่าเฉียนคำหนึ่งแล้วรีบออกจากบ้านทันที
ที่ทำงานของสวี่เฉียงอยู่ไม่ไกลจากบ้านพักหน่วยงานรัฐที่พวกเธอเคยอยู่ แต่ค่อนข้างไกลจากบ้านหลังปัจจุบัน เพราะต้องไปเป็นเพื่อนสวี่เฉียงดูตัว สวี่ตี๋เลยแต่งตัวพิถีพิถันขึ้นอีกนิดให้ดูภูมิฐานและน่าเชื่อถือ
ราวแปดโมงสี่สิบกว่า สวี่ตี๋ก็ลงจากรถเมล์
"พี่ ทางนี้ครับ"
สวี่เฉียงยืนรออยู่ที่ป้ายรถเมล์ อากาศหนาวจัดขนาดนี้เขากลับสวมเสื้อโค้ทผ้าวูลตัวบาง ไม่รู้จะหนาวขนาดไหน
"นายไม่หนาวหรือไง"
"เฮ้อ ตอนแรกก็กะว่าจะแต่งตัวให้ดูหล่อๆ หน่อย เสื้อตัวนี้ซื้อเลหลังมาจากทางใต้แค่ห้าสิบหยวนเอง ออกมาได้แป๊บเดียวก็เสียใจแล้วครับ หนาวชะมัด"
สวี่เฉียงสูดปากตัวสั่นงันงก สวี่ตี๋มองน้องชายจอมเปิ่นแล้วอดขำไม่ได้