กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 ลูกสาวจอมดื้อ
หน่วนหน่วนซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของแม่ มือน้อยๆ ทั้งสองข้างกำเสื้อของสวี่ตี๋ไว้แน่น คงกลัวว่าถ้าเผลอปล่อยมือเมื่อไหร่ แม่จะหายตัวไปอีกเหมือนคราวก่อน
สวี่ตี๋ลูบผมลูกสาวเบาๆ เสียงร้องไห้ด้วยความน้อยใจของลูกเมื่อครู่ทำเอาเธอทั้งปวดใจและสงสารจับใจ ไปกลับคราวนี้กินเวลาเกือบหนึ่งเดือนเต็ม ในใจของเด็กตัวแค่นี้คงหวาดกลัวมากจริงๆ
"เจาหยาง เสี่ยวตี๋ บะหมี่เสร็จแล้ว รีบมากินกันตอนร้อนๆ เถอะ"
"ขอบคุณค่ะป้าอู๋ หิวพอดีเลย"
สวี่ตี๋อุ้มหน่วนหน่วนไว้ไม่ยอมวาง เพราะรับรู้ได้ว่าแค่เธอขยับตัว มือน้อยๆ ก็รีบรัดเอวเธอแน่นขึ้นทันที
"หน่วนหน่วน หิวไหมลูก กินบะหมี่กันไหม แล้วเซวียนเฮ่อล่ะ หิวหรือยัง"