กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 234 ตะกละแต่กินไม่หมด
สวีซิวเหนียนเห็นคู่ชีวิตไปยืนนิ่งอึ้งอยู่ที่หน้าต่างก็เดินเข้าไปเร่ง
“ไหนบอกว่าล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้วจะไปหาเจ้าของดาวหลินไม่ใช่หรือ ทำไมไปยืนเหม่ออยู่ตรงนั้น…”
เขาเดินไปที่ริมหน้าต่างแล้วกวาดตามองลงไปด้านล่างอย่างไม่ใส่ใจ วินาทีถัดมาพลันยืนตะลึงค้างอยู่กับที่เหมือนกับเยี่ยซีเหวินทันที
เนิ่นนานผ่านไป ถึงกับมีน้ำตาเอ่อคลอเบ้า
“ช่างเป็นภาพทัศน์ที่งดงามอะไรอย่างนี้…”