เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 บอกว่าไม่เอาก็ไม่เอาเลยเหรอ?
คนสวยต่อให้โมโหขึ้นมาก็ยังคงเป็นคนสวยอยู่วันยังค่ำ
แม้จะดูไม่ค่อยสบอารมณ์ ทั้งยังพองแก้มตุ่ย แต่ก็ดูน่ารักน่าเอ็นดูจริง ๆ
น้ำเสียงของหลินฉือเซี่ยจึงอดอ่อนลงสองสามส่วนไม่ได้ “คนนี้คือลูกสาวของเถ้าแก่จั๋วสินะ สวยจริง ๆ”
คุณหนูจั๋วพองแก้ม ขมวดคิ้วมุ่นเล็กน้อย ดูเหมือนจะไม่ชอบให้คนอื่นชมว่าเธอสวยสักเท่าไร
“นี่คือจั๋วเข่อเอ๋อร์ลูกสาวฉันเอง เข่อเอ๋อร์ ทักทายแขกหน่อยสิ”
จั๋วเข่อเอ๋อร์เม้มปากแล้วก้าวขึ้นมาทักทายอย่างมีมารยาท ดูแล้วไม่ใช่นิสัยคุณหนูใหญ่ผู้เอาแต่ใจ ขัดกับสีหน้าฟึดฟัดของเธออย่างสิ้นเชิง
ท่าทีของจั๋วเข่อเอ๋อร์ทำให้หลินฉือเซี่ยเดานิสัยไม่ออกว่าแท้จริงแล้วเป็นคนอย่างไร จึงทำได้เพียงสังเกตไปก่อน แล้วค่อยแนะนำสินค้าตามความชอบของเธอ