กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 178 ตัวตลกกลับเป็นตัวฉันเอง
ทำงานตักข้าวเป็นครั้งแรก หลินฉือเซี่ยกระตือรือร้นอย่างยิ่ง ผูกผ้ากันเปื้อนด้วยท่าทางดูทะมัดทะแมงคล่องแคล่ว
“มา ๆ จะรับข้าวหรือบะหมี่ เลือกเครื่องราดหน้าแบบไหนดี?”
หลินฉือเซี่ยกวักมือเรียกเหล่านักเรียนนายร้อยให้ก้าวขึ้นมา ทว่ากลับยังไม่ได้ยินใครเลือกสักที
เธอเงยหน้าขึ้นด้วยความสงสัย ก็เห็นทุกคนกำลังมองดูเธอด้วยแววตาน้ำตาคลอเบ้า
หลินฉือเซี่ย “...?”
แม้กับข้าวเหล่านี้จะดูน่าอร่อยมากจริง ๆ แต่ก็ไม่น่าถึงขั้นยังไม่ทันเริ่มกินก็น้ำตาคลอเบ้าขนาดนี้นี่?
“พวกเธอเป็นอะไรกันไป?” หลินฉือเซี่ยจับต้นชนปลายไม่ถูกจริง ๆ
ศักดิ์ศรีสูงเกินไปจนรู้สึกว่าได้แค่อันดับสี่ก็เลยไม่มีหน้าไปพบใครจนไม่กล้ากินข้าวอย่างนั้นหรือ?