กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 อร่อยจนน้ำตาไหล
โชคดีที่ฉินชูอีพูดจริงทำจริง ร้องจบแล้วก็ไม่ร้องอีก ในรถจึงเงียบลง
ไม่นานก็ถึงจุดหมาย เป็นหุบเขาต่ำขนาดเล็กที่ล้อมรอบด้วยภูเขาทั้งสี่ด้าน มีลานพื้นราบก้อนกรวดมน ไม่ไกลออกไปมีลำธารสายเล็ก
ใบไม้ส่วนใหญ่ในฤดูใบไม้ร่วงเหลืองหมดแล้ว พอลมพัดมาก็ส่งเสียงกรอบแกรบ บางครั้งมีใบไม้ถูกลมฤดูใบไม้ร่วงพัดหลุดลงมา
“นี่คือภูเขางามน้ำใสที่นายว่าเหรอ”
เฉินเยว่อาเจียนจนตอนนี้เดินยังโซเซ ที่นี่อากาศดีมาก บางครั้งก็มีเสียงนกร้อง
แต่ทำเลก็ห่างไกลเกินไป เขาสงสัยอย่างมีเหตุผลว่าถ้าข้ามภูเขาลูกนี้ไปก็คงถึงจี้โจว
“อืม สภาพแวดล้อมแบบนี้ไม่ดีเหรอ”