กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 172 ไม่ควรใส่ร้ายเด็กสาว
“เธอยังไม่ยอมรับอีกหรือ เธอตามฉันตลอดทำไม ฉันยังไม่บรรลุนิติภาวะ ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไปเถอะ”
เจิงเฉินกำกระจกเล็กไว้ในมือ มือน้อยสองข้างป้องอยู่ตรงอก ใบหน้าเล็กขาวสะอาดเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก คิ้วรูปกระบี่ขมวดแน่น
ถึงนิสัยจะธรรมดา ๆ แต่มั่นหน้าและชอบวางอำนาจไปหน่อย แต่ก็ต้องยอมรับว่าเขามีหน้าตาดีอยู่บ้าง
“ฉันไม่เคยตามนายเลย นายลงจากที่นั่งของฉันไปซะ ไม่อย่างนั้นฉันจะต่อยนาย”
ฝานเจวี๋ยไม่เข้าใจว่าทำไมเขาชอบพูดเรื่องแปลก ๆ และมักโยนความผิดมาให้เธอเสมอ
ช่างเกินไปจริง ๆ!!!
“ฉันอยากนั่งตรงนี้ ในเมื่อเธอชอบฉัน เธอก็ไปนั่งแถวหลังสุดสิ ความรักคือการยอมปล่อย”