กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 153 คนแปลกหน้าที่ปกปิดมิดชิด
“ฉันเข้าใจแล้ว นายพักผ่อนแต่หัววันเถอะ”
ฉินอวี่รุ่ยเก็บการ์ดกลับไป ก่อนมาเขาก็เดาไว้แล้วว่าผลลัพธ์จะต้องออกมาเป็นเช่นนี้
จั๋วชิงเป็นเด็กที่มีศักดิ์ศรี วันข้างหน้าอาศัยความพยายามของตัวเอง ย่อมต้องมีชีวิตที่ดีได้อย่างแน่นอน
“ครับ…”
ฝานจั๋วชิงพยักหน้าแล้วเดินจากไป ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปี เขาก็จะไม่มีวันเสียใจกับการตัดสินใจในเวลานี้
พอกลับมาที่ห้องนอนเด็กน้อยก็หลับไปแล้ว ใบหน้าเล็กกลมป้อมหนุนอยู่บนหมอน ปากเล็กถูกกดเบียดจนยื่นจู๋ออกมาเหมือนปากลูกเจี๊ยบ
เขาเปิดผ้าห่มแล้วเอนตัวลงนอนด้านนอก เด็กน้อยก็ราวกับติดเรดาร์ไว้ ขยับตัวดุ๊กดิ๊กมุดเข้ามาในอ้อมอกเขาเองโดยอัตโนมัติ