กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 110 อำลาตลอดกาล คุณน้า
“นี่... ทำไมยังร้องไห้อยู่ล่ะ”
เฉินเยว่ลูบหูอย่างเสียวสันหลัง เด็กชายคนนี้ไม่ควรจะร้องไห้เลย อ่อนแอขนาดไหนเนี่ย
“เขาขี้กลัวและกลัวคนแปลกหน้า คุณทำให้เขาตกใจ”
ฝานจั๋วชิงส่งข้อความไปอธิบายให้เขา ตนเองก็เพิ่งเคยเห็นหลีซิงเหย่ร้องไห้เป็นครั้งแรก ตบไหล่เขาเบา ๆ แต่ก็ไม่รู้จะปลอบอย่างไร
“งั้น... งั้นคุณค่อย ๆ ปลอบไป ผมกลับก่อน ผมยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลย...”
เฉินเยว่พูดจบก็เผ่นทันที เรื่องปลอบเด็กเขาไม่ถนัดเอาเสียเลย
เสียงร้องไห้ของเด็กน้อยดังเกินไป รบกวนเด็ก ๆ ในห้องผู้ป่วยอื่น
พยาบาลเดินมาเตือนให้พวกเขาปลอบเด็ก อย่าให้เสียงดังเกินไป